Nereden nereye

             Bir ülke düşünün diye başlanmış olan yazılarda aslında anlatılmak istenilen teması ile  bu yazıyı kaleme alan kişilerin yaşamış olduğu toplumun reel gerçeklerini dile getirmek ve kendini belli çaplarda sigorta etmek için ifade ettiği başlangıçlardır.Bende böyle bir başlangıç yapacağım sakın kendimi tekrarladığım kanısına varmayın.

            1945 2.Dünya savaşı bitmiş soğuk savaş yılları başlamış ülkeler birbirlerine karşı temkinli siyasi kroşe yada aparkat  yumruğu  yememek için gardını almış dünyanın komiseri olabilmek için ince stratejiler üretmektedir.Başlıca 2 ülke vardır o dönemler, sonrası o ülkeler 2 süper güç olarak anılıyor.2. Dünya savaşına müdahil olmayan güzel ülkem amborgolar ve kıtlıklar sebebi ile ayakta zor duruyor savaşın başından itibaren Marshall yardımları öneriliyor  ancak ülke olarak bu yardımları kabul etmiyoruz takii çok partili döneme geçiş sürecinde yapılan seçimlerde Cumhuriyet’i kuran parti seçimleri kaybedip muhalefet olduğu günden itibaren dışa bağımlılık eğilimleri başlar.

               Sonraki süreçte kurulan hükümetlerin siyasi eğilimleri kurucu ziyniyetten uzaklaşır , ülke bahsini ettiğim bu 2 süper gücün siyasi eğilim laboratuvar’ına dönüşmüş, dikte edilen uygulamalar güzel ülkemin güzel halkının birlik ve beraberliğini yıpratmış.  Cumhuriyetimizin kuruluş bütünlüğünü delik deşik etmişti. 1950 yılı sonrası süreçte ise insanlar arasında fikir ayrılıkları başlamıştı bile işte bu noktada bu süper 2 güç , ülkemin siyasetinde erk olan iktidarlar tarafından ülkemin  topraklarında istihbarat ofisleri kurmaya kadar insanlarımızın arasına fitne fesat sokacak kadar   ileri gitmiştir.  Hak hukuk adalet diyen halkıma kominist , faşist yakıştırması yaparak dönemi anlatan bir çok kitaplara konu olan muameleler vukuu bulmuştu.

             Diğer taraftan şu  an dünya komiseri olmuş ve dünyanın tek sahibi imiş gibi davranan ülkenin sistemi olan emperyalist sistemin uşaklığını yapanlar peydah oldu ülkemde bu peydah kişiler ise almış olduğu emirler ile hak hukuk adalet diyen halkımın üzerine kabus gibi çöküvermişti.

            1961 Anayasası yapılıyor hükümetler iktidarlar ortadan kaldırılıyor tekrar kuruluyor onurlu bir insan olarak yaşamak isteyen  ulusumun güzel insanları o dönemin anayasasının başlangıç ilkesi olan ulusun zulme karşı direnme haklarını savunan ve anayasal haklarını alabilmenin mücadelesini vermeye başlıyor. Yine sonraki yıllarda varlığını hiçbir karşılık beklemeden esasen Türk halkına armağan etmiş Türk halkı ve devletinin bağımsızlığına adamış yüzlerce binlerce yüzbinlerce insan kitaplarda anlatılan muamelelere maruz kalmış ve ortadan kaldırılmış idi.

            Siyasi , sosyal ve  ekonomik  kimyası bozulan  ülkemin insanı çoktan farklı eğilimlerde yelken açmaya başlamıştı bile müdahaleler derken günümüzde geleceği pek kestirilemez siyasi konjektürde halkımıza bilindik kumpaslar yeniden kuruluyor ve bu süreç şimdilerde  daha hızlı durmak yok yola devam sentezinde itibar görmektedir.

          Özetle : Sizlere anlatmak istediğim güzel ülkemde 1938 den sonra ülkemi muhassır medeniyet mertebesine çıkaracak hiçbir gelişme olmamış 70 yıldır ülkem yerinde sayıyor. Yüce kurucumuzun vefatından 70 yıl geçmiş nereden nereye diyebilmek için 70 yılda bir arpa boyu yol almak lazım değilmi.

          Sonuç olarak bir ülke düşünün 70 yıldan bu yana nereden nereye gelmiş diye başlayamadığım yazıma bir ülke düşünün 70 yıldır yerinde sayıyor diye bitereceğim.

          Yazı biraz hikaye tadında oldu  gerçi ama bilirsinizki senaryolar hikayelerden yola çıkarak yazılıyor 70 yıldır ülkem için yazılan senaryo’da ancak hikaye tadında anlatılabilirdi.Önemli olan bizim artık senaryolara hikayelere temah etmememiz gerektiğidir bu farkındalığı keşfettiğimiz anda milli birlik ve beraberliğimiz yeniden tesis olacaktır inanmak yeter.